Czy podstawą ustalenia wynagrodzenia kosztorysowego zawsze jest cena podana w formularzu oferty?

Zamawiający odrzucił ofertę wykonawcy powołując się na art. 89 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 8 Pzp w zw. z art. 73 § 1 i art. 78 § 1 k.c. uznając, że oferta jest niezgodna z ustawą oraz nieważna na podstawie odrębnych przepisów. Zamawiający zwrócił uwagę, że zgodnie z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia ofertę stanowi wypełniony formularz „Oferta” oraz kosztorysy ofertowe na formularzach załączonych do specyfikacji istotnych warunków zamówienia, wykaz stawek i narzutów zgodny z formularzem, w którym wykonawca określił stawki obliczeniowe dla wszystkich wymienionych pozycji. Wśród dokumentów stanowiących ofertę wykonawca złożył formularz pn. „BUD - wykaszanie traw, chwastów, samosiejek, drobnych krzaków i odrostów”, który nie został podpisany. 

W postępowaniu zamawiający przewidział wynagrodzenie kosztorysowe. 

W wyroku z dnia 6 września 2016 r., KIO 1586/16, Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła uwagę, że „w okolicznościach niniejszej sprawy, przewidziane wynagrodzenie jest wynagrodzeniem kosztorysowym, a podstawą jego ustalenia w trakcie realizacji umowy jest nie cena podana w formularzu „Oferta”, lecz ceny jednostkowe wskazane w poszczególnych formularzach kosztorysów ofertowych. 

Cena uwidoczniona w formularzu „Oferta” - nawet jeśli stanowi efekt wyliczeń zawartych w poszczególnych kosztorysach - jest więc jedynie wartością nominalną służącą do porównania złożonych ofert i nominalną wartością zobowiązania zamawiającego, która co prawda zostanie wpisana do umowy, jednak nie stanowi żadnego realnego zobowiązania, z którego którakolwiek ze stron umowy mogłaby wywodzić skutki prawne, jakie przypisane by były wynagrodzeniu z góry ustalonemu i niezmiennemu, np. za jednorazową dostawę pewnych przedmiotów. 

Tym samym cena ta (20.213.100,88 zł) nie może zastąpić cen jednostkowych podanych w poszczególnych formularzach kosztorysów ofertowych (podobnie jak nie byłaby w stanie zastąpić wskaźników stawek i narzutów). 

Ponieważ zamawiający w postępowaniu przewidział, że na ofertę w rozumieniu art. 66 § 1 k.c., czyli oświadczenie zawierające istotne postanowienia umowy - w jej najistotniejszej części, tj. ceny - składała się z części: formularz „Oferta”, kosztorysy ofertowe oraz wykaz stawek i narzutów, konieczne było złożenie w formie pisemnej wszystkich tych części. 

W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej do pominięcia było raczej wpisanie ceny do formularza „Oferta”, gdyż znajdowała się już ona w pozostałych formularzach, a nie poszczególnych kosztorysów. 

Na tej samej zasadzie możliwe było pominięcie formularza zawierającego zbiorcze zestawienie cen - przepisanych z kosztorysów, ale nie samych kosztorysów.
 

 

© 2015 - 2019 conexis.pl / blogprzetargi.pl

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.  Rozumiem i akceptuję