Decyzja o skorzystaniu z możliwości poprawienia innej omyłki winna być niewątpliwie podejmowana każdorazowo z uwzględnieniem całokształtu indywidualnych okoliczności sprawy

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, że zgodnie z pkt 19 załącznika nr 1b do SIWZ wykonawca winien zaoferować kontener o długości wewnętrznej „od 4000-4500 mm” oraz szerokości wewnętrznej „od 2200-2400 mm”. Odwołujący Konsorcjum A. w załączniku nr 4b do SIWZ nie podał w poz. 4.2.1 (długość wewnętrzna kontenera) żadnej wartości, a w poz. 4.2.2. wskazał (szerokość wewnętrzną kontenera) wartość 4000 mm.

W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej nie sposób podzielić argumentacji Odwołującego Konsorcjum A. jakoby możliwe było poprawienie ww. wartości i potraktowanie ich jako omyłek pisarskich, względnie innych określonych w art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp.

Wystąpienie opisanych okoliczności kwalifikuje ofertę Odwołującego Konsorcjum A. do oceny jako niezgodną z treścią SIWZ. Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp, który stanowi, że zamawiający poprawia w ofercie inne omyłki polegające na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty.

Decyzja o skorzystaniu z możliwości poprawienia winna być niewątpliwie podejmowana każdorazowo z uwzględnieniem całokształtu indywidualnych okoliczności sprawy, zarówno następstw i konsekwencji zmian dla treści oferty, jak i samego rodzaju i charakteru poprawianych niezgodności oraz sposobu ich przeprowadzenia.

Ponadto, omyłki, niezależnie czy określone w pkt 1 czy 3 art. 87 ust. 2 ustawy Pzp, winny mieć taki charakter, by czynności ich poprawy mógł dokonać Zamawiający samodzielnie. Oznacza to, że „oczywistość” omyłki winna być możliwa do ustalenia na podstawie oferty, ewentualnie (w ograniczonym zakresie) może pochodzić z wyjaśnień, które zamawiający może uzyskać od wykonawcy na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy Pzp, uwzględniając zakaz negocjowania i zmieniania złożonych ofert.

Krajowa Izba Odwoławcza doszła do przekonania, że w niniejszym stanie faktycznym nie zachodzą okoliczności określone w art. 87 ustawy Pzp. Wyjaśnienia, o których mowa w art. 87 ust. 1 ustawy Pzp, doprowadziłyby do niedopuszczalnych negocjacji dotyczących treści złożonej przez Odwołującego Konsorcjum A. oferty. Sporne parametry stanowiły wartości graniczne i bez przeprowadzenia z Odwołującym negocjacji nie byłoby możliwe podanie konkretnej wartości, ani w poz. 4.2.1, ani w poz. 4.2.2.

Porozumiewanie się w tej mierze zamawiającego z wykonawcą stanowiłoby niedozwolone negocjacje dotyczące treści oferty. Zatem wykazanie owej niezgodności treści oferty z treścią SIWZ nie ma charakteru „omyłki” podlegającej poprawieniu w trybie art. 87 ust. 2 pkt 1 lub 3 ustawy Pzp.

Wbrew twierdzeniom Odwołującego Konsorcjum A. załącznik 4b do SIWZ nie stanowił dokumentu potwierdzającego spełnienie warunków postępowania, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy Pzp. Nie podlegał więc uzupełnieniu w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, czy też wyjaśnieniu w trybie art. 26 ust. 4 ustawy Pzp.

Zgodnie z Rozdziałem VI pkt I ppkt 1 SIWZ ofertę stanowi oryginał wypełnionego Formularza oferty wraz z m.in. załącznikiem nr 4a i 4b do SIWZ. Nadto, zgodnie z Rozdziałem IX pkt 3 SIWZ ofertę stanowią oryginał wypełnionego Formularza oferty oraz dokumenty wyszczególnione w ww. Rozdziale VI pkt I. Dokumenty odnoszące się bezpośrednio do przedmiotu przyszłego zobowiązania wykonawcy, dookreślające jego przedmiot w zakresie parametrów oferowanego pojazdu, co do zasady są częścią oferty rozumianej jako oświadczenie woli wyrażające zobowiązanie do określonego wykonania zamówienia. Nie mogą zatem zostać zakwalifikowane jako tzw. dokumenty przedmiotowe, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp.

Uwzględniając powyższe, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że działanie Zamawiającego polegające na odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp było prawidłowe.

Wyrok z dnia 17 kwietnia 2018 r., KIO 615/18, KIO 626/18